میم مثل ...

میم مثل مادام لا فیگارو

"چون به امیرالمومنین خبر رسید که گروهی از سربازان خلیفه به شهری حمله کرده و خلخال و دستبند از دست و پای زنان یهودی ربوده اند ، حضرت چهره درهم کشید و فریاد زد : اگر مرد مسلمان از غصه ی این جنایت بمیرد رواست ."

حال که زنده ایم ؛

یا مرد نیستیم ؛ یا مسلمان...

                                            مسلمانان مسلمانان ، مسلمانی سفر کرده

                                                                         نمی دانم کجا ، دانم که احساس خطر کرده

                                            همه بیدار باشید ای رفیقان ، نامسلمانی

                                                                       شده گرمی بازار و مسلمانی به در کرده

آرامم .

آرامِ آرام .

درهایی که سالهاست به روی افکارم باز و بسته می شوند ، بویی از تازگی ندارند .

آری ، خبری هم نیست . هیچ خبری . دست کم در اندازه ی این خیانتی که رخ داد ، هیچ خبری نیست . حتی ذهنی هم درگیر نیست.

آنچه پیش روی من است ، قابیست سرشار از سیاهی ، پوچی ، بیهودگی

آنوقت که غیرت چشم هایش را می بندد ، همه جا تاریک می شود. هیچ چیز انگار که اتفاق نیفتاده و هیچ چیزی نبوده است .

آنوقت که غیرت چشم هایش را می بندد ، به راحتی به چادر مادرم توهین می شود . چادری که آن را زیر مشت و لگدهای دشمنان ولایت حفظ کردند .

چادری که بهای سنگینی برایش داده شده .

آنوقت که غیرت چشم هایش را می بندد ، تمام گل های شیفته ، رند دهل دریده می شوند ...

آنوقت که غیرت چشم هایش را می بندد ، من نمی دانم چرا ؟ اما مدتی ست چشم هایش را بسته ، تا ارزشهای من و تو پایمال شود.

آنروزها که سیاهیِ حیا را به سپیدیِ برهنگی ترجیح می دادند ، که متانتِ وفا را به شجاعتِ خیانت ، که لطافتِ هنر را به صراحتش ، که حجبِ آزادگی را به عریانی آزادی ...

زندگی معنای دیگری داشت . هضمش آسانتر بود

اما امروز را نمی دانم .

امروز که عصیانی و عریانی هم پیاله ی یکدیگرند ،

امروز که از انسانیت تنها به اسم آن بسنده می کنند ،

و امروز که دیگر میم ها مثل مادر نمی شوند .

میم مثل ...

میم مثل مادام لا فیگارو .

آهای دخترک ، وای بر تو که اینگونه باعث سرافکندگی پدر و مادرت شدی

و

وای بر تو که چه سودها در "جیبشان" کردی و چه دودها در چشممان...